28.1

დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები გულისხმობს საწარმოს მიერ გაცემულ ყველა სახის ანაზღაურებას, დაქირავებულ პირთა, მათ შორის დირექტორებისა და ხელმძღვანელობის მიერ გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ. წინამდებარე განყოფილება გამოიყენება დამქირავებლის მიერ დაქირავებულ პირებზე გაცემული ყველა სახის გასამრჯელოს ბუღალტრული აღრიცხვისათვის, გარდა აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციებისა, რომლებზეც ვრცელდება 26-ე განყოფილების - „აქციებზე დაფუძნებული გადახდა“ - მოთხოვნები. მოცემული განყოფილება გამოიყენება შემდეგი ოთხი კატეგორიის დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოების მიმართ:

(ა) დაქირავებულ პირთა მოკლევადიანი გასამრჯელოები - დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები (შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოების გარდა), რომლებიც მთლიანად უნდა იქნეს გადახდილი იმ საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებიდან 12 თვის განმავლობაში, როდესაც დაქირავებულმა პირმა შესაბამისი მომსახურება გასწია;

(ბ) შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოები - დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები (შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოების გარდა), რომელიც გადასახდელია შრომითი საქმიანობის დასრულების შემდეგ;

(გ) დაქირავებულ პირთა სხვა გრძელვადიანი გასამრჯელოები - დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები (შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოებისა და შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოების გარდა), რომელთა მთლიანად გადახდის ვადა არ დგება იმ საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებიდან 12 თვის განმავლობაში, როდესაც დაქირავებულმა პირმა შესაბამისი მომსახურება გასწია; და

(დ) შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოები - გასამრჯელოები, რომელთა გადახდის ვალდებულება წარმოიშობა:

(i) საწარმოს გადაწყვეტილების შედეგად, დაქირავებულ პირს შრომითი ხელშეკრულება შეუწყვიტოს საპენსიო ასაკის მიღწევამდე; ან

(ii) დაქირავებული პირის გადაწყვეტილების შედეგად, ნებაყოფლობით შეწყვიტოს შრომითი საქმიანობა ზემოაღნიშნული გასამრჯელოების მიღების სანაცვლოდ.

28.2

დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები მოიცავს ასევე აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ისეთ ოპერაციებს, რომლის თანახმად დაქირავებული პირი იღებს საწარმოს წილობრივ ინსტრუმენტებს (როგორიცაა აქციები და აქციის ოფციონები), ან ფულად სახსრებს, ან საწარმოს სხვა აქტივებს იმ მოცულობით, რომელიც დაფუძნებულია საწარმოს აქციების ან სხვა წილობრივი ინსტრუმენტების ფასზე. საწარმომ აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციების აღრიცხვისას უნდა იხელმძღვანელოს 26-ე განყოფილების მოთხოვნებით.

28.3

საწარმომ დაქირავებულ პირთა ყველა სახის გასამრჯელოსთან დაკავშირებული დანახარჯი, რომლის მიღების უფლებაც დაქირავებულმა პირებმა მოიპოვეს საანგარიშგებო პერიოდში გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ, უნდა აღიაროს:

(ა) როგორც ვალდებულება, პირდაპირ დაქირავებულთათვის ან დაქირავებულთა გასამრჯელოს ფონდში შენატანების სახით უკვე გადახდილი ნებისმიერი თანხის გამოქვითვის შემდეგ. თუ გადახდილი თანხა აღემატება ვალდებულების მოცულობას, რომელიც წარმოიშვა საანგარიშგებო თარიღამდე გაწეული მომსახურებიდან, საწარმომ ნამეტი თანხა უნდა აღიაროს აქტივად იმ ოდენობით, რა ოდენობითაც გამოიწვევს წინასწარ გადახდა მომავალში გადასახდელი თანხების შემცირებას, ან ფულადი სახსრების უკან დაბრუნებას;

(ბ) როგორც ხარჯი, თუ წინამდებარე სტანდარტის სხვა განყოფილება არ მოითხოვს, რომ დანახარჯი აისახოს აქტივის, მაგალითად მარაგის, ან ძირითადი საშუალების თვითღირებულებაში.

28.4

დაქირავებული პირის მოკლევადიან გასამრჯელოებს, საზოგადოდ, განეკუთვნება:

(ა) ხელფასები, სარგოები და შენატანები სოციალური დაზღვევის ფონდში;

(ბ) მოკლევადიანი ანაზღაურებადი შვებულებები (როგორიცაა, ფასიანი წლიური შვებულება და ავადმყოფობის შემთხვევაში ბიულეტენზე ყოფნა), როდესაც შვებულების ასანაზღაურებელი თანხა გადასახდელია იმ საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებიდან 12 თვის განმავლობაში, როდესაც დაქირავებულმა პირმა შესაბამისი მომსახურება გასწია;

(გ) მოგებაში მონაწილეობის წილი და პრემიები, რომლებიც გადასახდელია იმ საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებიდან 12 თვის განმავლობაში, როდესაც დაქირავებულმა პირმა შესაბამისი მომსახურება გასწია; და

(დ) არაფულადი გასამრჯელოები (როგორიცაა: სამედიცინო მომსახურება, ბინით უზრუნველყოფა, ავტომანქანით მომსახურება, უფასო ან სუბსიდირებული საქონელი ან მომსახურება) ამჟამად დასაქმებულ დაქირავებულ პირთათვის.

28.5

თუ დაქირავებულმა პირმა მომსახურება გასწია საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში, საწარმომ 28.3 პუნქტის მიხედვით აღიარებული თანხები უნდა შეაფასოს დაქირავებული პირის იმ მოკლევადიანი გასამრჯელოების არადისკონტირებული სიდიდით, რომელიც გადასახდელია დაქირავებულის მიერ გაწეული ზემოაღნიშნული მომსახურების სანაცვლოდ.

28.6

საწარმომ დაქირავებულ პირს კომპენსაცია შეიძლება სხვადასხვა შემთხვევაში გადაუხადოს, მათ შორის, წლიური შვებულების დროს და ავადმყოფობის დროს ბიულეტენზე ყოფნისას. ზოგიერთი მოკლევადიანი ანაზღაურებადი შვებულება შეიძლება დაგროვდეს - გადატანილი და გამოყენებულ იქნეს შემდგომ პერიოდებში, თუ დაქირავებულ პირს მიმდინარე პერიოდის ანაზღაურებად შვებულებაზე უფლება მთლიანად არა აქვს გამოყენებული. ანაზღაურებადი შვებულების მაგალითებია წლიური შვებულება და ავადმყოფობის შვებულება. დაგროვებადი ანაზღაურებადი შვებულების მოსალოდნელი დანახარჯი საწარმომ მაშინ უნდა აღიაროს, როდესაც დაქირავებული პირი გასწევს მომსახურებას, რომელიც ზრდის მის უფლებას მომავალი ანაზღაურებადი შვებულებების გამოყენებაზე. საწარმომ დაგროვებადი ანაზღაურებადი შვებულებების მოსალოდნელი ღირებულება უნდა შეაფასოს, როგორც არადისკონტირებული დამატებითი თანხა, რომლის გადახდასაც საწარმო ვარაუდობს იმ გამოუყენებელი უფლებისათვის, რომელიც დაგროვდა საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსთვის. საწარმომ აღნიშნული თანხა უნდა ასახოს, როგორც საანგარიშგებო პერიოდის მოკლევადიანი ვალდებულება.

28.7

სხვა ანაზღაურებადი (არადაგროვებადი) შვებულებების მოსალოდნელი დანახარჯი საწარმომ უნდა აღიაროს პირის შვებულებაში გასვლისას. საწარმომ არადაგროვებადი ანაზღაურებადი შვებულებების მოსალოდნელი ღირებულება უნდა შეაფასოს იმ ხელფასებისა და სარგოების არადისკონტირებული სიდიდით, რომელიც გადახდილი ან გადასახდელია შვებულებაში ყოფნის პერიოდში.

28.8

საწარმომ მხოლოდ იმ შემთხვევაში უნდა აღიაროს მოგებაში მონაწილეობის წილთან და გადასახდელ პრემიებთან დაკავშირებული მოსალოდნელი დანახარჯები, თუ:

(ა) წარსული მოვლენების შედეგად საწარმოს აქვს ზემოაღნიშნული გასამრჯელოების გადახდის მიმდინარე იურიდიული ან კონსტრუქციული ვალდებულება (ეს იმას ნიშნავს, რომ საწარმოს არა აქვს სხვა რეალური ალტერნატივა, გარდა იმისა, რომ გადაიხადოს ეს გასამრჯელოები); და

(ბ) შესაძლებელია ვალდებულების საიმედოდ შეფასება.

28.9

შრომითი საქმიანობის შემდგომ გასამრჯელოებს განეკუთვნება:

(ა) საპენსიო ასაკის დროს გადასახდელი გასამრჯელოები, როგორიცაა, პენსიები; და

(ბ) შრომითი საქმიანობის შემდგომი სხვა გასამრჯელოები, როგორიცაა, მაგალითად: შრომითი საქმიანობის შემდგომი სიცოცხლის დაზღვევა და შრომითი საქმიანობის შემდგომი უფასო სამედიცინო მომსახურება.

შეთანხმება, რომლის მიხედვითაც საწარმო გასცემს შრომითი საქმიანობის შემდგომ გასამრჯელოებს, წარმოადგენს შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოების პროგრამას. წინამდებარე განყოფილებას საწარმო იყენებს ყველა ამგვარი შეთანხმების მიმართ, მიუხედავად იმისა, ითვალისწინებს თუ არა პროგრამა შენატანების მისაღებად და გასამრჯელოების გადასახდელად დამოუკიდებელი იურიდიული პირის დაფუძნებას. ზოგ შემთხვევაში, ამგვარი შეთანხმებები კანონმდებლობითაა დადგენილი და არ წარმოადგენს საწარმოს მიერ განხორციელებულ ქმედებას, ხოლო, ზოგ შემთხვევაში, შეთანხმება წარმოიშობა საწარმოს ქმედებებიდან, თუნდაც არ არსებობდეს ფორმალური, დოკუმენტურად გაფორმებული პროგრამა.

28.10

შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოების პროგრამები კლასიფიცირდება დადგენილშენატანიან პროგრამებად, ან დადგენილგადასახდელიან პროგრამებად. კლასიფიკაცია დამოკიდებულია პროგრამის ძირითად პირობებსა და დებულებებზე:

(ა) დადგენილშენატანიანი პროგრამა არის შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოების პროგრამა, რომლის მიხედვით საწარმო იხდის ფიქსირებულ შენატანებს ცალკე დაფუძნებულ სუბიექტში (ფონდში) და მას არ გააჩნია იურიდიული ან კონსტრუქციული ვალდებულება, დამატებითი შენატანები განახორციელოს ფონდში, ან პირდაპირ დაქირავებულ პირებს გადაუხადოს გასამრჯელოები იმ შემთხვევაში, თუ ფონდს არ ექნება საკმარისი აქტივები მიმდინარე და წინა პერიოდებში დაქირავებული პირის მიერ გაწეულ მომსახურებასთან დაკავშირებული ყველა გასამრჯელოს გადასახდელად. ამგვარად, დაქირავებული პირის მიერ მიღებული შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოები განისაზღვრება საწარმოს მიერ (შესაძლოა დაქირავებულ პირთა მიერაც) შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოების პროგრამაში ან სადაზღვევო კომპანიაში გადახდილი თანხის ოდენობით, ამ შენატანებიდან წარმოქმნილ საინვესტიციო შემოსავლებთან ერთად;

(ბ) დადგენილგადასახდელიანი პროგრამა არის შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოების ყველა პროგრამა, გარდა დადგენილშენატანიანი პროგრამისა. დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის მიხედვით, საწარმო ვალდებულია, შეთანხმებული გასამრჯელოთი უზრუნველყოს არსებული და ყოფილი დაქირავებული პირები, ამიტომ აქტუარული რისკისა (რისკი იმისა, რომ გასამრჯელოებთან დაკავშირებით გასაწევი დანახარჯები მოსალოდნელზე უფრო მეტი ან ნაკლები იქნება) და საინვესტიციო რისკის (რისკი იმისა, რომ გასამრჯელოების გასაცემად განკუთვნილი აქტივებიდან მიღებული შემოსავლები მოსალოდნელისგან განსხვავებული იქნება) მატარებელი, შესაბამისად, ხდება საწარმო. იმ შემთხვევაში, თუ აქტუარული ან ინვესტიციების სტატისტიკური მონაცემები მოსალოდნელზე უარესი აღმოჩნდება, საწარმოს ვალდებულება შეიძლება გაიზარდოს, ან პირიქით, თუ აქტუარული და ინვესტიციების სტატისტიკური მონაცემები მოსალოდნელზე უფრო უკეთესი იქნება.

28.11

საწარმომ დამქირავებელთა ჯგუფისა და სახელმწიფო პროგრამის კლასიფიცირება დადგენილშენატანიან ან დადგენილგადასახდელიან პროგრამად უნდა მოახდინოს პროგრამის პირობების საფუძველზე, ნებისმიერი კონსტრუქციული ვალდებულების გათვალისწინებით, რომელიც სცილდება პროგრამის ოფიციალური პირობების ფარგლებს. თუმცა, როდესაც ხელმისაწვდომი არ არის საკმარისი ინფორმაცია იმისათვის, რომ დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამისთვის გამოყენებულ იქნეს დადგენილგადასახდელიანი პროგრამისთვის დადგენილი აღრიცხვის მეთოდი, საწარმომ პროგრამა უნდა ასახოს 28.13 პუნქტის შესაბამისად ისე, თითქოს ეს არის დადგენილშენატანიანი პროგრამა და განმარტებით შენიშვნებში გაამჟღავნოს ინფორმაცია 28.40 პუნქტის მიხედვით

28.12

შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოების პროგრამის დასაფინანსებლად, საწარმომ შეიძლება გადაიხადოს სადაზღვევო შენატანები სადაზღვევო კომპანიაში. ასეთი პროგრამა საწარმომ უნდა განიხილოს, როგორც დადგენილშენატანიანი პროგრამა, თუ მას არ გააჩნია იურიდიული ან კონსტრუქციული ვალდებულება იმისა, რომ:

(ა) დაქირავებულ პირს პირდაპირ გადაუხადოს გასამრჯელო გადახდის ვადის დადგომისას; ან

(ბ) დამატებითი თანხები გადაიხადოს იმ შემთხვევაში, თუ მზღვეველი არ გადაიხდის დაქირავებული პირის მიერ მიმდინარე და წინა პერიოდებში გაწეულ მომსახურებასთან დაკავშირებულ ყველა სამომავლო გასამრჯელოს.

კონსტრუქციული ვალდებულება შეიძლება წარმოიშვას არაპირდაპირ, პროგრამის პირობებიდან გამომდინარე, ან მომავალი სადაზღვევო შენატანების განსაზღვრის მექანიზმის საფუძველზე, ან დაკავშირებული მხარის ურთიერთობით მზღვეველთან. თუ საწარმო ინარჩუნებს ამგვარ იურიდიულ ან კონსტრუქციულ ვალდებულებას, მან ეს პროგრამა უნდა განიხილოს, როგორც დადგენილგადასახდელიანი პროგრამა.

28.13

საწარმომ საანგარიშგებო პერიოდში გადასახდელი შენატანები უნდა აღიაროს:

(ა) როგორც ვალდებულება, უკვე გადახდილი თანხების გამოკლებით. თუ გადახდილი შენატანები აღემატება საანგარიშგებო თარიღამდე გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ გადასახდელი შენატანის რაოდენობას, საწარმომ ნამეტი თანხა უნდა აღიაროს აქტივად;

(ბ) როგორც ხარჯი, თუ წინამდებარე სტანდარტის სხვა განყოფილება არ მოითხოვს, რომ ეს დანახარჯი აისახოს აქტივის, მაგალითად მარაგის, ან ძირითადი საშუალების თვითღირებულებაში.

28.14

28.3 პუნქტით განსაზღვრული დადგენილგადასახდელიანი პროგრამების აღიარების ზოგადი პრინციპის გათვალისწინებით, საწარმომ უნდა აღიაროს:

(ა) ვალდებულება დადგენილგადასახდელიანი პროგრამებიდან წარმოშობილ ვალდებულებებთან დაკავშირებით, პროგრამის წმინდა აქტივების გამოკლებით – ანუ „დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულება“ (იხ. 28.15–28.23 პუნქტები); და

(ბ) საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში ამ ვალდებულებაში მომხდარი ნეტო ცვლილება, როგორც მისი დადგენილგადასახდელიანი პროგრამების საანგარიშგებო პერიოდის დანახარჯი (იხ. 28.24–28.27 პუნქტები).

28.15

საწარმომ დადგენილგადასახდელიანი პროგრამებით გათვალისწინებულ ვალდებულებებთან დაკავშირებით ასაღიარებელი დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულება უნდა შეაფასოს შემდეგი სიდიდეების ნეტო ჯამური თანხის საფუძველზე:

(ა) დადგენილგადასახდელიანი პროგრამებით გათვალისწინებული ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულება (ანუ დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულება) საანგარიშგებო თარიღისათვის (ამ ვალდებულების შეფასების შესახებ მითითებები მოცემულია 28.16-28.22 პუნქტებში);

(ბ) გამოკლებული საანგარიშგებო თარიღისათვის განსაზღვრული რეალური ღირებულება პროგრამის აქტივების (თუ ასეთი არსებობს), საიდანაც უშუალოდ უნდა დაიფაროს ეს ვალდებულებები. პროგრამის ზემოაღნიშნული აქტივების რეალური ღირებულების განსაზღვრის შესახებ მითითებები მოცემულია 11.27-11.32 პუნქტებში.

28.16

საანგარიშგებო თარიღისთვის განსაზღვრული დადგენილგადასახდელიანი პროგრამების ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულება უნდა ასახავდეს იმ გასამრჯელოს თანხის შეფასებას, რომელიც დაქირავებულმა პირებმა გამოიმუშავეს მიმდინარე და წინა პერიოდებში გაწეული მომსახურების შედეგად, იმ გასამრჯელოების ჩათვლით, რომლებიც ჯერ არ არის გარანტირებული (იხ. 28.26 პუნქტი), ასევე გასამრჯელოების გამოსათვლელი იმ ფორმულების გავლენას, რომლის მიხედვითაც ბოლო წლებში გაწეულ მომსახურებასთან დაკავშირებით უფრო მეტი გასამრჯელოები აქვს მიკუთვნებული დაქირავებულ პირებს. ამისათვის საწარმომ პროგრამის გასამრჯელოების ფორმულის საფუძველზე უნდა განსაზღვროს, გასამრჯელოების რა ოდენობა მიეკუთვნება მიმდინარე და წინა პერიოდებს და გამოითვალოს დემოგრაფიული (როგორიცაა, დაქირავებულ პირთა დენადობა და სიკვდილიანობა) და ფინანსური (როგორიცაა, ხელფასებისა და სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების ზრდა) ცვლადების შეფასებები (აქტუარული დაშვებები), რომლებიც გავლენას მოახდენს გასამრჯელოების დანახარჯების სიდიდეზე. აქტუარული დაშვებები უნდა იყოს მიუკერძოებელი (არც წინდაუხედავი და არც ზედმეტად კონსერვატიული), ურთიერთავსებადი და იმგვარად შერჩეული, რომ პროგრამასთან დაკავშირებული მომავალი ფულადი ნაკადების საუკეთესო შეფასების განსაზღვრის საშუალებას იძლეოდეს.

28.17

საწარმომ დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულება უნდა შეაფასოს დღევანდელი ღირებულების საფუძველზე. საწარმომ მომავალი გასამრჯელოების დისკონტირებისთვის გამოსაყენებელი დისკონტირების განაკვეთი უნდა განსაზღვროს საანგარიშგებო თარიღის მდგომარეობით მაღალი ხარისხის კორპორაციული ობლიგაციების საბაზრო შემოსავლიანობის მიხედვით. იმ ქვეყნებში, სადაც არ არსებობს ამგვარი ობლიგაციების აქტიური ბაზარი, საწარმომ უნდა გამოიყენოს სახელმწიფო ობლიგაციების საბაზრო შემოსავლიანობა (საანგარიშგებო თარიღისათვის). კორპორაციული ან სახელმწიფო ობლიგაციების ვალუტა და ვადა უნდა შეესაბამებოდეს მომავალში გადასახდელი გასამრჯელოების ვალუტას და გადახდის შეფასებულ ვადას.

28.18

თუ საწარმოს მიზანშეუწონელი დანახარჯების, ან ძალისხმევის გარეშე შეუძლია პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდის გამოყენება დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულებისა და შესაბამისი ხარჯების შესაფასებლად, მან ეს მეთოდი უნდა გამოიყენოს. როდესაც დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის გასამრჯელოს სიდიდე დაფუძნებულია მომავალ ხელფასებზე, პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდის გამოყენება საწარმოსგან მოითხოვს დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულებების ისეთი მეთოდით შეფასებას, რომელიც ასახავს მომავალი ხელფასების ზრდას. გარდა ამისა, პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდის გამოყენება საწარმოსგან ასევე მოითხოვს დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების შეფასებისას სხვადასხვა აქტუარული დაშვების განსაზღვრასა და გამოყენებას, მათ შორის დისკონტირების განაკვეთების, პროგრამის აქტივებიდან მოსალოდნელი უკუგების განაკვეთების, ხელფასის მოსალოდნელი ზრდის განაკვეთების, დაქირავებულ პირთა დენადობის, სიკვდილიანობისა და სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების (დადგენილგადასახდელიანი სამედიცინო მომსახურების პროგრამებისთვის) ცვლილების ტენდენციების.

28.19

თუ საწარმოს, მიზანშეუწონელი დანახარჯების, ან ძალისხმევის გარეშე, არ შეუძლია პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდის გამოყენება დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულებისა და შესაბამისი დანახარჯების შესაფასებლად, საწარმოს უფლება აქვს, დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების განსაზღვრისას გამოიყენოს შემდეგი გამარტივებული მიდგომა:

(ა) არ გაითვალისწინოს მოსალოდნელი ხელფასის ზრდის მაჩვენებელი (ე.ი. იგულისხმოს, რომ მიმდინარე ხელფასი შენარჩუნებული იქნება მანამ, სანამ მოსალოდნელია, რომ არსებული დაქირავებული პირები არ დაიწყებენ შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოების მიღებას);

(ბ) არ გაითვალისწინოს არსებული დაქირავებული პირების მიერ მომავალში გასაწევი მომსახურება (ე.ი. იგულისხმოს პროგრამის დახურვა (შეწყვეტა) როგორც არსებული, ისე ახლად დაქირავებულ პირთათვის);

(გ) არ გაითვალისწინოს საანგარიშგებო თარიღსა და დაქირავებულ პირთა შრომითი საქმიანობის შემდგომი გასამრჯელოების მიღების თარიღს შორის პერიოდში შესაძლო სიკვდილიანობა (ე.ი. იგულისხმოს, რომ ყველა არსებული დაქირავებული პირი მიიღებს შრომითი საქმიანობის შემდგომ გასამრჯელოებს). თუმცა, საწარმომ მაინც უნდა გაითვალისწინოს შრომითი საქმიანობის დასრულების შემდგომი სიკვდილიანობის მაჩვენებელი (ე.ი. სიცოცხლის ხანგრძლივობა).

მიუხედავად ამისა, საწარმომ, რომელიც იყენებს შეფასების ზემოაღნიშნულ გამარტივებულ მეთოდს, დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების შეფასებისას მაინც უნდა გაითვალისწინოს როგორც დაქირავებულ პირთა გარანტირებული გასამრჯელოები, ისე არაგარანტირებული გასამრჯელოები.

28.20

წინამდებარე სტანდარტით საწარმოს არ მოეთხოვება დამოუკიდებელი აქტუარის მომსახურების გამოყენება სრული აქტუარული შეფასების განსახორციელებლად, რაც აუცილებელია დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების დასადგენად. ასევე არ მოითხოვება ამგვარი სრული აქტუარული შეფასების განხორციელება ყოველწლიურად. თუ ძირითადი აქტუარული დაშვებები მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა იმ პერიოდებს შორის, როდესაც სრული აქტუარული შეფასებები განხორციელდა, დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულება შეიძლება შეფასდეს წინა პერიოდის შეფასების დაკორექტირებით, დაქირავებულ პირთა დემოგრაფიული ცვლილებების (როგორიცაა, დაქირავებულ პირთა რიცხოვნობა და ხელფასის დონეები) გათვალისწინებით.

28.21

თუ დადგენილგადასახდელიანი პროგრამა მიმდინარე პერიოდში შეიქმნა ან შეიცვალა, საწარმომ ცვლილების ასახვის მიზნით უნდა გაზარდოს ან შეამციროს დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულება და მიმდინარე პერიოდის მოგების ან ზარალის შეფასებისას აღნიშნული ზრდა (შემცირება) აღიაროს როგორც ხარჯი (შემოსავალი). პირიქით, თუ მიმდინარე პერიოდში მოხდა პროგრამის შეკვეცა (ე.ი. შემცირდა გასამრჯელოები, ან დაქირავებულ პირთა ჯგუფი, რომელსაც პროგრამა ეხებოდა), ან შეწყვეტა (დამქირავებლის ვალდებულება სრულად დაიფარა), დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულება უნდა შემცირდეს, ან ამოღებულ იქნეს აღრიცხვიდან და შესაბამისი შემოსულობა ან ზარალი აღიარდეს მიმდინარე პერიოდის მოგებაში ან ზარალში.

28.22

თუ საანგარიშგებო თარიღისთვის დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება ნაკლებია ამავე თარიღისთვის განსაზღვრულ პროგრამის აქტივების რეალურ ღირებულებაზე, პროგრამას გააჩნია ნამეტი. საწარმომ პროგრამის ნამეტი უნდა აღიაროს, როგორც დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის აქტივი მხოლოდ იმ ოდენობით, რომ შესაძლებელი იყოს ამ ნამეტის დაფარვა, მომავალში შენატანის შემცირებით ან პროგრამიდან სახსრების უკან დაბრუნების ფორმით.

28.23

საწარმომ პერიოდის განმავლობაში დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულებაში მომხდარი წმინდა ცვლილება უნდა აღიაროს, როგორც დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის საანგარიშგებო პერიოდის დანახარჯი, გარდა იმ ცვლილებისა, რომელიც მიეკუთვნება პერიოდის განმავლობაში დაქირავებულ პირთათვის გადახდილ გასამრჯელოებს, ან დამქირავებლის მიერ განხორციელებულ შენატანებს. ეს დანახარჯი მთლიანად აღიარდება მოგებაში, ან ზარალში, როგორც ხარჯი, ან ნაწილი აღიარდება მოგებაში ან ზარალში და ნაწილი - სხვა სრულ შემოსავალში (იხ. 28.24 პუნქტი), თუ წინამდებარე სტანდარტის სხვა განყოფილება არ მოითხოვს, რომ ეს დანახარჯი აღიარდეს აქტივის, როგორიცაა მარაგი ან ძირითადი საშუალება, თვითღირებულების შემადგენელ ნაწილად.

28.24

საწარმოს მოეთხოვება, ყველა აქტუარული მოგება ან ზარალი აღიაროს იმ პერიოდში, როდესაც ისინი წარმოიშვა. საწარმომ:

(ა) ყველა აქტუარული მოგება და ზარალი უნდა აღიაროს მოგებაში ან ზარალში; ან

(ბ) ყველა აქტუარული მოგება და ზარალი უნდა აღიაროს სხვა სრულ შემოსავალში - არჩეული სააღრიცხვო პოლიტიკის მიხედვით. საწარმომ არჩეული სააღრიცხვო პოლიტიკა უცვლელად უნდა გამოიყენოს ყველა დადგენილგადასახდელიან პროგრამასთან და ყველა აქტუარულ მოგებასთან ან ზარალთან მიმართებაში. სხვა სრულ შემოსავალში აღიარებული აქტუარული მოგება ან ზარალი უნდა აისახოს სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში

28.25

დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების წმინდა ცვლილება, რომელიც აღიარდება დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ხარჯად, მოიცავს:

(ა) დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების ცვლილებას, რომელიც წარმოშობილია დაქირავებული პირის მიერ მომსახურების გაწევით საანგარიშგებო პერიოდში;

(ბ) საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულებასთან დაკავშირებულ პროცენტს;

(გ) საანგარიშგებო პერიოდში პროგრამის აქტივების უკუგებას და აღიარებული ანაზღაურების უფლებების (იხ. 28.28 პუნქტი) რეალური ღირებულების წმინდა ცვლილებას;

(დ) საანგარიშგებო პერიოდში წარმოშობილ აქტუარულ მოგებას ან ზარალს;

(ე) დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების ზრდას ან შემცირებას, საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში ახალი პროგრამის შექმნის ან უკვე არსებულის შეცვლის შედეგად (იხ. 28.21 პუნქტი); და

(ვ) დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების შემცირებას, არსებული პროგრამის შეკვეცის ან შეწყვეტის შედეგად საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში (იხ. 28.21 პუნქტი).

28.26

დაქირავებული პირის მომსახურება დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულებას იმ შემთხვევაშიც წარმოშობს, როდესაც ეს გასამრჯელოები დამოკიდებულია დაქირავებულის მომავალ დასაქმებაზე (სხვა სიტყვებით, იმ შემთხვევაში, როდესაც გასამრჯელოები ჯერ არ არის გარანტირებული). გარანტირებული გასამრჯელოს მიღების უფლების წარმოშობამდე დაქირავებული პირის მიერ გაწეული მომსახურება წარმოქმნის კონსტრუქციულ ვალდებულებას, რადგან ყოველი მომდევნო საანგარიშგებო თარიღისათვის მცირდება მომავალი მომსახურების ოდენობა, რომელიც დაქირავებულმა მომავალში უნდა გასწიოს გასამრჯელოს უფლების მისაღებად. დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების შეფასებისას, საწარმო ითვალისწინებს იმის ალბათობას, რომ ზოგიერთმა დაქირავებულმა პირმა შეიძლება ვერ დააკმაყოფილოს გარანტირებული გასამრჯელოს მიღების მოთხოვნები. ანალოგიურად, მართალია, შრომითი საქმიანობის შემდგომი ზოგიერთი გასამრჯელო (მაგალითად, დაქირავებული პირის შრომითი საქმიანობის შემდგომი სამედიცინო მომსახურება) გადასახდელია მხოლოდ გარკვეული მოვლენების დადგომისას იმ დროს, როდესაც დაქირავებული პირი აღარ მუშაობს საწარმოში (მაგალითად, ავადმყოფობისას), მაგრამ ვალდებულება მაშინ წარმოიშობა, როდესაც დაქირავებული პირი ეწევა მომსახურებას, რაც აძლევს მას გასამრჯელოს მიღების უფლებას გარკვეული მოვლენების დადგომისას. ამგვარი მოვლენის დადგომის ალბათობა გავლენას მოახდენს ვალდებულების შეფასებაზე, მაგრამ არ განსაზღვრავს იმას, ვალდებულება არსებობს თუ არა.

28.27

თუ დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის გასამრჯელო მცირდება სახელმწიფოს მიერ დაფინანსებული პროგრამებიდან დაქირავებულ პირთათვის გადასახდელი თანხით, საწარმომ დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულება უნდა შეაფასოს ისეთი საფუძვლით, რომელიც ასახავს სახელმწიფო პროგრამების ფარგლებში გადასახდელ გასამრჯელოს, მაგრამ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ:

(ა) ეს პროგრამები ამოქმედდა საანგარიშგებო თარიღამდე; ან

(ბ) წარსული გამოცდილება, ან სხვა სარწმუნო მტკიცებულებები მიუთითებს, რომ ამგვარი სახელმწიფო პროგრამები შეიცვლება რაიმე პროგნოზირებადი სახით, მაგალითად საერთო ფასების დონის, ან ხელფასების საერთო დონის ცვლილებების შესაბამისად.

28.28

თუ საწარმო დარწმუნებულია, რომ სხვა მხარე ნაწილობრივ ან სრულად აანაზღაურებს იმ დანახარჯებს, რომელიც საჭიროა დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების დასაფარად, საწარმომ ზემოაღნიშნული ანაზღაურების უფლება უნდა აღიაროს ცალკე აქტივად. ეს აქტივი უნდა შეფასდეს რეალური ღირებულებით. სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში (ან მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებაში, მისი წარდგენის შემთხვევაში) დადგენილგადასახდელიან პროგრამასთან დაკავშირებული ხარჯი შეიძლება აისახოს წმინდა თანხით, აღიარებული ანაზღაურების გამოკლებით.

28.29

სხვა გრძელვადიან გასამრჯელოებს, საზოგადოდ, განეკუთვნება, მაგალითად:

(ა) გრძელვადიანი ანაზღაურებადი შვებულება, როგორიცაა ანაზღაურებადი შვებულება ხანგრძლივი მუშაობის სტაჟის მქონე დაქირავებულ პირთათვის, ან ანაზღაურებადი შემოქმედებითი შვებულება;

(ბ) სხვა გასამრჯელოები ხანგრძლივი მუშაობის სტაჟისთვის;

(გ) გრძელვადიანი გასამრჯელოები შრომისუუნარობის შემთხვევაში;

(დ) მოგებაში მონაწილეობის წილი და პრემიები, რომლებიც გადასახდელია იმ პერიოდის დამთავრებიდან 12 თვის, ან უფრო მეტი ხნის შემდეგ, როდესაც დაქირავებულმა პირებმა გასწიეს შესაბამისი მომსახურება; და

(ე) გადავადებული კომპენსაცია, რომელიც გადაიხდება იმ პერიოდის დასრულებიდან 12 თვის ან უფრო მეტი ხნის შემდეგ, როდესაც დაქირავებულმა პირებმა გასწიეს შესაბამისი მომსახურება.

28.30

საწარმომ დაქირავებული პირის სხვა გრძელვადიან გასამრჯელოებთან დაკავშირებით უნდა აღიაროს ვალდებულება, რომელიც შეფასებული იქნება შემდეგი სიდიდეების ნეტო ჯამური თანხის საფუძველზე:

(ა) დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება საანგარიშგებო თარიღისათვის; გამოკლებული

(ბ) საანგარიშგებო თარიღისათვის განსაზღვრული რეალური ღირებულება პროგრამის აქტივების (თუ ასეთი არსებობს), საიდანაც უშუალოდ უნდა დაიფაროს ეს ვალდებულებები.

საწარმომ პერიოდის განმავლობაში ამ ვალდებულებაში მომხდარი წმინდა ცვლილება უნდა აღიაროს, როგორც დაქირავებულ პირთა სხვა გრძელვადიანი გასამრჯელოების დანახარჯი მოცემული პერიოდის, გარდა იმ ცვლილებისა, რომელიც მიეკუთვნება პერიოდის განმავლობაში დაქირავებულ პირთათვის გადახდილ გასამრჯელოებს, ან დამქირავებლის მიერ განხორციელებულ შენატანებს. ზემოაღნიშნული დანახარჯი მთლიანად აღიარდება მოგებაში ან ზარალში, როგორც ხარჯი, თუ წინამდებარე სტანდარტის სხვა განყოფილებით არ მოითხოვება მისი აღიარება აქტივის, როგორიცაა მარაგი ან ძირითადი საშუალება, თვითღირებულების შემადგენელ ნაწილად.

28.31

დასაქმების შეწყვეტის შემთხვევაში, დაქირავებულ პირებზე ფულადი გასამრჯელოს (ან სხვა სახის გასამრჯელოს) გაცემის ვალდებულება საწარმოს შეიძლება ეკისრებოდეს კანონმდებლობით, დაქირავებულ პირებთან ან მათ წარმომადგენლებთან დადებული ხელშეკრულების, ან სხვა სახის შეთანხმების საფუძველზე, ან კონსტრუქციული ვალდებულებით, რომელიც გამომდინარეობს საწარმოს პრაქტიკიდან, ტრადიციიდან ან სამართლიანად მოქმედების სურვილიდან. ამგვარი გადასახდელი თანხები წარმოადგენს შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოს.

28.32

შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოები საწარმომ დაუყოვნებლივ უნდა აღიაროს ხარჯად მოგებაში ან ზარალში, ვინაიდან ამგვარი გასამრჯელოდან საწარმო არ იღებს მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს.

28.33

როდესაც საწარმო აღიარებს შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოებს, შეიძლება ასევე აუცილებელი გახდეს ასაკობრივი პენსიების, ან შრომითი საქმიანობის შემდგომი სხვა გასამრჯელოების შემცირების აღრიცხვა.

28.34

საწარმომ შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოები ვალდებულებად და ხარჯად მხოლოდ იმ შემთხვევაში უნდა აღიაროს, როდესაც ის აშკარად არის ვალდებული:

(ა) დაქირავებული პირი ან დაქირავებულ პირთა ჯგუფი სამუშაოდან დაითხოვოს საპენსიო ასაკის მიღწევამდე; ან

(ბ) შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოს გადახდით წაახალისოს დაქირავებული პირები, რომ ნებაყოფლობით დაეთანხმონ შტატების შემცირებისას სამუშაოდან განთავისუფლებას.

28.35

საწარმო მხოლოდ მაშინ არის აშკარად ვალდებული დაქირავებულ პირთა განთავისუფლებაზე, როდესაც მას გააჩნია დაქირავებულ პირთა შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის ოფიციალური დეტალური გეგმა და არ არსებობს მისი შეუსრულებლობის რეალური ალტერნატივა.

28.36

საწარმომ შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოები უნდა შეაფასოს იმ დანახარჯების საუკეთესო შეფასებაზე დაყრდნობით, რომელიც აუცილებელია საანგარიშგებო თარიღისათვის არსებული ვალდებულების დასაფარად. სამუშაოს ნებაყოფლობით დატოვების სტიმულირების მიზნით, შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოს გადახდის შეთავაზების შემთხვევაში, შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოს შეფასება უნდა დაეყრდნოს იმ დაქირავებულ პირთა რაოდენობას, რომლებიც, სავარაუდოდ, მიიღებენ შეთავაზებას

28.37

თუ შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოები გადასახდელია საანგარიშგებო თარიღიდან 12 თვეზე მეტი ხნის შემდეგ, გასამრჯელოები უნდა შეფასდეს დღევანდელი ღირებულებით.

28.38

თუ სათავო საწარმო გასამრჯელოებს უხდის ერთი ან მეტი შვილობილი საწარმოს დაქირავებულ პირებს და სათავო საწარმო წარადგენს კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებას მსს ფასს-ის ან ფასს სტანდარტების სრული ვერსიის მიხედვით, ასეთ შვილობილ საწარმოებს უფლება აქვთ, აღიარონ და შეაფასონ დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოების ხარჯი ჯგუფისთვის აღიარებული ხარჯების დასაბუთებული განაწილების საფუძველზე.

28.39

ამ განყოფილებით არ მოითხოვება დაქირავებული პირის მოკლევადიანი გასამრჯელოების შესახებ სპეციფიკური ინფორმაციის გამჟღავნება განმარტებით შენიშვნებში.

28.40

საწარმომ უნდა გაამჟღავნოს დადგენილშენატანიანი პროგრამისთვის ხარჯად აღიარებული თანხა. თუ საწარმო დამქირავებელთა ჯგუფის დადგენილგადასახდელიან პროგრამას განიხილავს, როგორც დადგენილშენატანიან პროგრამას, რადგან ხელმისაწვდომი ინფორმაცია საკმარისი არ არის დადგენილგადასახდელიანი პროგრამების აღრიცხვისთვის განკუთვნილი მეთოდის გამოსაყენებლად (იხ. პუნქტი 28.11), მან უნდა მიუთითოს, რომ ეს არის დადგენილგადასახდელიანი პროგრამა და ახსნას მიზეზი, რატომ აღრიცხავს საწარმო მას, როგორც დადგენილშენატანიან პროგრამას. გარდა ამისა, უნდა გაამჟღავნოს ნებისმიერი ხელმისაწვდომი ინფორმაცია პროგრამის ნამეტის, ან დეფიციტის შესახებ (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) და რა გავლენას ახდენს ეს სიტუაცია საწარმოზე.

28.41

დადგენილგადასახდელიანი პროგრამების შესახებ (გარდა დამქირავებელთა ჯგუფის დადგენილგადასახდელიანი პროგრამისა, რომელიც აღირიცხება, როგორც დადგენილშენატანიანი პროგრამა 28.11 პუნქტის მიხედვით და რომელსაც ეხება 28.40 პუნქტის მოთხოვნები) საწარმომ უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია. თუ საწარმოს ერთზე მეტი დადგენილგადასახდელიანი პროგრამა გააჩნია, განმარტებით შენიშვნებში მათ შესახებ ინფორმაცია შეიძლება აისახოს გაერთიანებულად, ან ცალ-ცალკე თითოეული პროგრამის მიხედვით, ან სხვანაირად დაჯგუფდეს ისე, რომ წარმოდგენილი ინფორმაცია მაქსიმალურად სასარგებლო იყოს მომხმარებლისთვის:

(ა) პროგრამის ტიპის ზოგადი დახასიათება, დაფინანსების პოლიტიკის ჩათვლით;

(ბ) აქტუარული მოგების ან ზარალის აღიარების (მოგებაში ან ზარალში, ან სხვა სრულ შემოსავალში) საწარმოს სააღრიცხვო პოლიტიკა და პერიოდის განმავლობაში აღიარებული აქტუარული მოგების ან ზარალის თანხა;

(გ) თუ საწარმო დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების შეფასებისას იყენებს 28.19 პუნქტით გათვალისწინებულ გამარტივებულ მიდგომას, მან უნდა გამჟღავნოს თავად ეს ფაქტი და ასევე მიზეზები, რის გამოც ამ პროგრამის ვალდებულებისა და დანახარჯის შესაფასებლად პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდის გამოყენებას დასჭირდება მიზანშეუწონელი დანახარჯები, ან ძალისხმევა;

(დ) თარიღი, როდესაც უკანასკნელად შესრულდა სრული აქტუარული მეთოდით შეფასება, ხოლო თუ ის არ ემთხვევა საანგარიშგებო თარიღს, იმ კორექტირებების აღწერა, რომლებიც განხორციელდა დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების შესაფასებლად საანგარიშგებო თარიღისთვის;

(ე) დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულების საწყისი და საბოლოო ნაშთების შეჯერება, სადაც ცალ-ცალკე

იქნება ნაჩვენები გადახდილი გასამრჯელოები და სხვა ცვლილებები;

(ვ) პროგრამის აქტივების რეალური ღირებულების საწყისი და საბოლოო ნაშთების შეჯერება და ასევე აქტივად აღიარებული ნებისმიერი ანაზღაურების უფლების საწყისი და საბოლოო ნაშთების შეჯერება, სადაც, თუ შესაძლებელია, ცალ-ცალკე იქნება ნაჩვენები:

(i) შენატანები;

(ii) გადახდილი გასამრჯელოები; და

(iii) პროგრამის აქტივების სხვა ცვლილებები;

(ზ) დადგენილგადასახდელიან პროგრამასთან დაკავშირებული ჯამური დანახარჯი ისე, რომ ცალ-ცალკე იყოს ნაჩვენები: (i) მოგებაში ან ზარალში ხარჯის სახით აღიარებული თანხა; და

(ii) აქტივის თვითღირებულებაში ჩართული თანხა.

(თ) თითოეული მნიშვნელოვანი კლასის პროგრამის აქტივებისთვის, რომელიც უნდა მოიცავდეს (მაგრამ არ შემოიფარგლება მარტო ამით) წილობრივ ინსტრუმენტებს, სავალო ინსტრუმენტებს, უძრავ ქონებასა და ყველა სხვა აქტივს - ზემოაღნიშნული თითოეული მნიშვნელოვანი კლასის აქტივების შესაბამისი თანხები ან პროცენტული წილი საანგარიშგებო თარიღისათვის არსებული პროგრამის მთლიანი აქტივების რეალურ ღირებულებაში;

(ი) პროგრამის აქტივების რეალურ ღირებულებაში ჩართული თანხა:

(i) საწარმოს საკუთარი ფინანსური ინსტრუმენტების თითოეული კატეგორიისათვის; და

(ii) საწარმოს მიერ დაკავებული ნებისმიერი ქონების, ან საწარმოს მიერ გამოყენებული სხვა აქტივებისთვის;

(კ) პროგრამის აქტივების ფაქტობრივი უკუგება; და

(ლ) გამოყენებული ძირითადი აქტუარული დაშვებები და, თუ შესაფერისია:

(i) დისკონტირების განაკვეთები;

(ii) პროგრამის ყველა აქტივისთვის - მოსალოდნელი უკუგების განაკვეთები ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოდგენილი პერიოდებისთვის;

(iii) ხელფასის მოსალოდნელი ზრდის ტემპები;

(iv) სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების ცვლილების ტენდენციები; და

(v) სხვა გამოყენებული არსებითი აქტუარული დაშვებები.

საწარმოს არ მოეთხოვება (ე) და (ვ) ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული შეჯერების წარმოდგენა წინა პერიოდებისთვის. შვილობილმა საწარმომ, რომელიც დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოებს აღიარებს და აფასებს ჯგუფისთვის აღიარებული ხარჯის დასაბუთებული განაწილების საფუძველზე (იხ. პუნქტი 28.38), ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებში უნდა აღწეროს ამგვარი განაწილებისთვის გამოყენებული პოლიტიკა, ასევე უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია მთლიანი პროგრამის შესახებ (ა)–(ლ) ქვეპუნქტების შესაბამისად.

28.42

დაქირავებულ პირთათვის გათვალისწინებული თითოეული კატეგორიის სხვა გრძელვადიანი გასამრჯელოების შესახებ საწარმომ უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია გასამრჯელოს ხასიათის შესახებ, ვალდებულების თანხა და დაფინანსების მოცულობა საანგარიშგებო თარიღისთვის.

28.43

დაქირავებულ პირთათვის გათვალისწინებული თითოეული კატეგორიის შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოების შესახებ საწარმომ უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია გასამრჯელოს ხასიათის შესახებ, ვალდებულების თანხა და დაფინანსების მოცულობა საანგარიშგებო თარიღისთვის.

28.44

როდესაც გაურკვეველია დაქირავებულ პირთა ის რაოდენობა, რომლებიც შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოების მიღების წინადადებაზე თანხმობას განაცხადებენ, მაშინ არსებობს პირობითი ვალდებულება. 21-ე განყოფილების - ,,ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები“ - შესაბამისად, საწარმო ვალდებულია, გაამჟღავნოს ინფორმაცია პირობითი ვალდებულების შესახებ, თუ ვალდებულების დასაფარად საწარმოდან ფულადი სახსრების გასვლა შორეულ მომავალში არ არის მოსალოდნელი.