35.1

ეს განყოფილება ეხება იმ საწარმოებს, რომლებიც პირველად იყენებენ მსს ფასს-ს, მიუხედავად იმისა, მათი წარსული ფინანსური ანგარიშგება მომზადებული იყო ფასს სტანდარტების სრული ვერსიით, თუ სხვა საყოველთაოდ მიღებული ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპების საფუძველზე, როგორიცაა, მაგალითად ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტები, ან მოგების გადასახადის გაანგარიშების ადგილობრივი ბაზა.

35.2

საწარმომ, რომელმაც მსს ფასს გამოიყენა წინა საანგარიშგებო პერიოდში, მაგრამ ადრინდელი პერიოდების უკანასკნელი წლიური ფინანსური ანგარიშგება არ მოიცავს აშკარა და უპირობო განცხადებას მსს ფასს-თან შესაბამისობის შესახებ, უნდა გამოიყენოს წინამდებარე განყოფილება, ან მსს ფასს გამოიყენოს რეტროსპექტულად, მე-10 განყოფილების - „სააღრიცხვო პოლიტიკა, შეფასებები და შეცდომები“ - შესაბამისად იმგვარად, თითქოს საწარმოს არასდროს შეუწყვეტია მსს ფასს-ის გამოყენება. თუ საწარმო არ გადაწყვეტს წინამდებარე განყოფილების გამოყენებას, მან მაინც უნდა გამოიყენოს 35.12ა პუნქტით გათვალისწინებული მოთხოვნები განმარტებით შენიშვნებში გასამჟღავნებელი ინფორმაციის შესახებ, მე-10 განყოფილებით გათვალისწინებულ მოთხოვნებთან ერთად, რომლებიც ეხება განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის გამჟღავნებას.

35.3

საწარმომ, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, მსს ფასს-ის შესაბამისი პირველი ფინანსური ანგარიშგების მომზადების დროს უნდა იხელმძღვანელოს წინამდებარე სტანდარტით.

35.4

მსს ფასს-ის შესაბამისი პირველი ფინანსური ანგარიშგება არის პირველი წლიური ფინანსური ანგარიშგება, რომელშიც საწარმო ნათლად და უპირობოდ განაცხადებს, რომ მისი ფინანსური ანგარიშგება შეესაბამება მსს ფასს-ს. წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად მომზადებული ფინანსური ანგარიშგება მიიჩნევა მსს ფასს-ის შესაბამის პირველ ფინანსურ ანგარიშგებად, თუ, მაგალითად საწარმოს:

(ა) წინა პერიოდებში საერთოდ არ წარუდგენია ფინანსური ანგარიშგება;

(ბ) უკანასკნელი ანგარიშგება მომზადებული აქვს ეროვნული სტანდარტებით, რომელიც არ შეესაბამება წინამდებარე სტანდარტს ყველა ასპექტში; ან

(გ) მისი წინა პერიოდების უკანასკნელი ფინანსური ანგარიშგება წარდგენილი იყო ფასს სტანდარტების სრული ვერსიის შესაბამისად.

35.5

ფინანსური ანგარიშგების სრულ პაკეტს განსაზღვრავს 3.17 პუნქტი.

35.6

3.14 პუნქტი მოითხოვს, რომ საწარმომ ფინანსური ანგარიშგების სრულ პაკეტში წარმოადგინოს წინა შესადარისი პერიოდის შესადარისი ინფორმაცია, მიმდინარე პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოდგენილ ყველა ფულად ელემენტთან დაკავშირებით, ასევე გარკვეული შესადარისი აღწერილობითი ხასიათის ინფორმაცია. საწარმოს უფლება აქვს, შესადარისი ინფორმაცია წარმოადგინოს ერთზე მეტ შესადარის წინა პერიოდთან დაკავშირებით. მაშასადამე, საწარმოსთვის მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღი არის ყველაზე ადრინდელი პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც საწარმო წარადგენს სრულყოფილ შესადარის ინფორმაციას წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ამ სტანდარტით მომზადებულ პირველ ფინანსურ ანგარიშგებაში.

35.7

გარდა 35.9–35.11 პუნქტებში აღწერილი შემთხვევებისა, საწარმომ მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღისთვის (ანუ ყველაზე ადრინდელი წარდგენილი პერიოდის დასაწყისისთვის): (ა) უნდა აღიაროს ყველა აქტივი და ვალდებულება, რომლის აღიარება მოითხოვება მსს ფასს-ით;

(ბ) არ უნდა აღიაროს ისეთი მუხლები აქტივებად, ან ვალდებულებებად, რომელთა აღიარებაც ნებადართული არ არის მოცემული სტანდარტით;

(გ) მოახდინოს ფინანსური ანგარიშგების ყველა იმ ელემენტის რეკლასიფიცირება, რომლებიც ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ადრინდელი საფუძვლების თანახმად, აღიარებული იყო ერთი ტიპის აქტივად, ვალდებულებად, ან საკუთარი კაპიტალის კომპონენტად, მაგრამ წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად წარმოადგენს სხვა ტიპის აქტივს, ვალდებულებას ან საკუთარი კაპიტალის კომპონენტს; და

(დ) გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი ყველა აღიარებული აქტივისა და ვალდებულების შესაფასებლად.

35.8

სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომელსაც საწარმო იყენებს წინამდებარე სტანდარტზე გადასვლისას, შესაძლოა განსხვავდებოდეს იმ სააღრიცხვო პოლიტიკისგან, რომელიც გამოყენებული იყო იმავე თარიღისთვის, ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ადრინდელი საფუძვლების შესაბამისად. მაშასადამე, ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღამდე არსებული ოპერაციების, მოვლენებისა და გარემოებების შედეგად წარმოიქმნება შესაბამისი კორექტირებების აუცილებლობა. აქედან გამომდინარე, საწარმომ მოცემულ სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის ზემოაღნიშნული კორექტირების თანხები პირდაპირ უნდა აღიაროს გაუნაწილებელ მოგებაში (ან, თუ მიზანშეწონილია, საკუთარი კაპიტალის სხვა კატეგორიაში).

35.9

ამ სტანდარტის პირველად გამოყენებისას საწარმომ რეტროსპექტულად არ უნდა შეცვალოს ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ადრინდელი საფუძვლების შესაბამისად გამოყენებული სააღრიცხვო მიდგომები ქვემოთ ჩამოთვლილი ოპერაციებისთვის:

(ა) ფინანსური აქტივებისა და ვალდებულებების აღიარების შეწყვეტა. ფინანსური აქტივები და ვალდებულებები, რომელთა აღიარებაც შეწყდა ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ადრინდელი საფუძვლების შესაბამისად მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღამდე, ხელახლა არ უნდა აღიარდეს მსს ფასს-ზე გადასვლისას. და პირიქით, იმ ფინანსური აქტივებისა და ვალდებულებებისთვის, რომელთა აღიარებაც შეწყდებოდა მსს ფასს-ის შესაბამისად ისეთ ოპერაციასთან დაკავშირებით, რომელიც მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღამდე განხორციელდა, მაგრამ არ შემწყდარა ბუღალტრული აღრიცხვის ადრინდელი საფუძვლების მიხედვით, საწარმოს უფლება აქვს აირჩიოს შემდეგი ორი მიდგომიდან ერთ-ერთი: (ა) შეწყვიტოს მათი აღიარება მსს ფასს-ზე გადასვლისას, ან (ბ) გააგრძელოს აღიარება აქტივის გასვლამდე, ან ვალდებულების დაფარვამდე;

(ბ) ჰეჯირების აღრიცხვა. საწარმომ არ უნდა შეცვალოს მსს ფასსზე გადასვლამდე გამოყენებული ჰეჯირების აღრიცხვა ისეთი ჰეჯირების ურთიერთობებისთვის, რომლებიც უკვე აღარ არსებობს მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღისთვის. ჰეჯირების ურთიერთობისთვის, რომელიც ისევ არსებობს ზემოაღნიშნული თარიღისთვის, საწარმომ უნდა იხელმძღვანელოს მე-12 განყოფილებით - „სხვა ფინანსურ ინსტრუმენტებთან დაკავშირებული საკითხები“ - გათვალისწინებული ჰეჯირების ბუღალტრული აღრიცხვის მოთხოვნებით, მათ შორის იმ მოთხოვნებით, რომლებიც ეხება ჰეჯირების ბუღალტრული აღრიცხვის შეწყვეტას ჰეჯირების ისეთი ურთიერთობებისთვის, რომლებიც არ აკმაყოფილებს მე-12 განყოფილების პირობებს;

(გ) სააღრიცხვო შეფასებები;

(დ) შეწყვეტილი ოპერაციები;

(ე) არამაკონტროლებელი წილის შეფასება. 5.6 პუნქტის მოთხოვნები, რომლებიც ეხება მოგების ან ზარალის და სრული შემოსავლის განაწილებას/მიკუთვნებას სათავო საწარმოს მესაკუთრეებსა და არამაკონტროლებელ წილზე, საწარმომ უნდა გამოიყენოს პერსპექტიულად მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღიდან (ან უფრო ადრინდელი თარიღიდან, როდესაც საწარმომ წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენა საწარმოთა გაერთიანების ახლებურად ასახვისთვის – იხილეთ 35.10(ა) პუნქტი);

(ვ) სახელმწიფო სესხები. საწარმომ, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, მე-11 განყოფილების - „ძირითადი ფინანსური ინსტრუმენტები“, მე-12 განყოფილებისა და 24-ე განყოფილების - „სახელმწიფო გრანტები“ - მოთხოვნები პერსპექტიულად უნდა გამოიყენოს სახელმწიფო სესხების მიმართ, რომლებიც არსებობდა ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის.

შესაბამისად, თუ საწარმო, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, ადრინდელი საყოველთაოდ მიღებული ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპების შესაბამისად არ აღიარებდა და არ აფასებდა სახელმწიფო სესხს წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების შესაბამისი საფუძვლით, მან ამ სესხის საბალანსო ღირებულება, რომელიც გააჩნდა მას ადრინდელი საყოველთაოდ მიღებული ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპების შესაბამისად მოცემულ სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის, უნდა მიიჩნიოს სესხის საბალანსო ღირებულებად ამ თარიღისთვის. ამასთან, სახელმწიფო სესხის სარგებელი, რომლის საპროცენტო განაკვეთი დაბალია საბაზრო განაკვეთზე, არ უნდა აღიაროს, როგორც სახელმწიფო გრანტი.

35.10

ამ სტანდარტის შესაბამის პირველ ფინანსურ ანგარიშგებაში საწარმოს უფლება აქვს, ისარგებლოს ერთი ან რამდენიმე შეღავათით, რომლებიც განხილულია ქვემოთ:

(ა) საწარმოთა გაერთიანება. საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, უფლება აქვს, არ გამოიყენოს მე-19 განყოფილება - „საწარმოთა გაერთიანება და გუდვილი“ - ისეთი საწარმოთა გაერთიანებების მიმართ, რომლებიც ძალაში შევიდა ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღამდე. თუმცა, თუ საწარმო რომელიმე საწარმოთა გაერთიანებას შესაბამისობაში მოიყვანს მე-19 განყოფილებასთან, მან ყველა მომდევნო საწარმოთა გაერთიანებაც ახლებურად უნდა ასახოს;

(ბ) აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციები. საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, არ მოეთხოვება 26-ე განყოფილების - „აქციებზე დაფუძნებული გადახდა“ - გამოყენება ისეთ წილობრივ ინსტრუმენტებთან მიმართებით, რომლებიც გამოყოფილ იქნა ამ სტანდარტზე გადასვლამდე, ან აქციებზე დაფუძნებული გადახდის გარიგების შედეგად წარმოქმნილ ვალდებულებებთან მიმართებით, რომლებიც დაიფარა ამ სტანდარტზე გადასვლამდე;

(გ) რეალური ღირებულება, როგორც დასაშვები საწყისი ღირებულება. საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, უფლება აქვს, ძირითადი საშუალებები, საინვესტიციო ქონება ან არამატერიალური აქტივები შეაფასოს ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის განსაზღვრული რეალური ღირებულებით და ეს რეალური ღირებულება მიიჩნიოს მის დასაშვებ საწყის ღირებულებად ამ თარიღისთვის;

(დ) გადაფასება, როგორც დასაშვები საწყისი ღირებულება. საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, უფლება აქვს, ძირითადი საშუალებების, საინვესტიციო ქონების ან არამატერიალური აქტივების გადაფასების თანხა, რომელიც განხორციელდა ადრინდელი საყოველთაოდ მიღებული ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპების შესაბამისად ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის, ან მანამდე, მიიჩნიოს მის დასაშვებ საწყის ღირებულებად გადაფასების თარიღისთვის;

(და) გარკვეული მოვლენებით განპირობებული რეალური ღირებულების შეფასება, როგორც დასაშვები საწყისი ღირებულება. საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, დასაშვები საწყისი ღირებულება შეიძლება დადგენილი ჰქონდეს ადრინდელი საყოველთაოდ მიღებული ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპებით, ზოგიერთი ან ყველა აქტივისა და ვალდებულებისთვის, კერძოდ, საწარმოს გარკვეული თარიღისთვის შეიძლება შეფასებული ჰქონდეს მათი რეალური ღირებულება ისეთი მოვლენის გამო, როგორიცაა საწარმოს ან მისი (ბიზნესის) ნაწილის შეფასება, მათი დაგეგმილი გაყიდვის მიზნით. თუ შეფასების თარიღი:

(i) არის წინამდებარე სტანდარტზე გადასვლის თარიღი, ან უფრო ადრინდელი თარიღი, საწარმოს უფლება აქვს, ამგვარი მოვლენებით განპირობებული რეალური ღირებულების შეფასება გამოიყენოს როგორც დასაშვები საწყისი ღირებულება ამ შეფასების თარიღისათვის;

(ii) ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღის შემდგომი თარიღია, მაგრამ იმ საანგარიშგებო პერიოდის, რომელსაც მოიცავს წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისი პირველი ფინანსური ანგარიშგება, გარკვეული მოვლენებით გამოწვეული რეალური ღირებულების შეფასების გამოყენება დასაშვებ საწყის ღირებულებად შესაძლებელია მაშინ, როდესაც ეს მოვლენა მოხდება. საწარმომ შესაბამისი კორექტირების თანხები უნდა აღიაროს პირდაპირ გაუნაწილებელ მოგებაში (ან, თუ მიზანშეწონილია, საკუთარი კაპიტალის სხვა კატეგორიაში) შეფასების თარიღისთვის. წინამდებარე სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის, საწარმომ უნდა განსაზღვროს დასაშვები საწყისი ღირებულება 30.15(გ)-(დ) პუნქტებში ჩამოყალიბებული კრიტერიუმების შესაბამისად, ან ეს აქტივები და ვალდებულებები შეაფასოს წინამდებარე განყოფილების სხვა მოთხოვნების შესაბამისად;

ე) სხვა ვალუტაში გადაყვანის შედეგად წარმოქმნილი დაგროვილი საკურსო სხვაობები. 30-ე განყოფილება - „ოპერაციები უცხოურ ვალუტაში“ - მოითხოვს, რომ საწარმომ სხვა ვალუტაში გადაყვანის შედეგად წარმოქმნილი ზოგიერთი ტიპის საკურსო სხვაობები ცალკე გამოყოს, როგორც საკუთარი კაპიტალის კომპონენტი. საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს ამ სტანდარტს, უფლება აქვს, მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღისთვის ნულად მიიჩნიოს სხვა ვალუტაში გადაყვანის შედეგად წარმოქმნილი დაგროვილი საკურსო სხვაობები ყველა უცხოური ქვედანაყოფის ოპერაციებისთვის (ე.ი. დაიწყოს „ცარიელი ფურცლიდან“);

(ვ) ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება. როდესაც საწარმო ამზადებს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას, 9.26 პუნქტი მოითხოვს, რომ საწარმომ ინვესტიციები შვილობილ საწარმოებში, მეკავშირე საწარმოებსა და ერთობლივ კონტროლს დაქვემდებარებულ საწარმოებში აღრიცხოს ერთერთი შემდეგი მეთოდით:

(i) თვითღირებულებიდან გაუფასურების ზარალის გამოკლების შედეგად მიღებული თანხით;

(ii) რეალური ღირებულებით, ხოლო რეალური ღირებულების ცვლილება აღიაროს მოგებაში ან ზარალში; ან

(iii) წილობრივი მეთოდის გამოყენებით, 14.8 პუნქტში განხილულ პროცედურებზე დაყრდნობით.

თუ საწარმო, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, ამგვარ ინვესტიციას აფასებს თვითღირებულებით, მან ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის ეს ინვესტიცია უნდა შეაფასოს შემდეგი სიდიდეებიდან ერთ-ერთით:

(i) თვითღირებულებით, რომელიც განსაზღვრულია მე-9 განყოფილების - „კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება“ - მიხედვით; ან

(ii) დასაშვები საწყისი ღირებულებით, რომელიც იქნება მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღისთვის განსაზღვრული რეალური ღირებულება, ან ადრინდელი საყოველთაოდ მიღებული ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპების შესაბამისად განსაზღვრული საბალანსო ღირებულება ამავე თარიღისთვის;

(ზ) რთული ფინანსური ინსტრუმენტები. 22.13 პუნქტი მოითხოვს, რომ საწარმომ რთული ფინანსური ინსტრუმენტები დაყოს ვალდებულებით და წილობრივ კომპონენტებად მათი გამოშვების თარიღისთვის. საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, არ ევალება ფინანსური ინსტრუმენტების კომპონენტებად დაყოფა, თუ ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის ვალდებულების კომპონენტი არ არის გადავადებული/დაუფარავი;

(თ) გადავადებული მოგების გადასახადი. საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, უფლება აქვს, პერსპექტიულად გამოიყენოს 29-ე განყოფილება - „მოგების გადასახადი“ - მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღიდან;

(ი) მომსახურებაზე კონცესიური შეთანხმებები. საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, არ მოეთხოვება 34.12–34.16 პუნქტების გამოყენება მომსახურების გაწევის კონცესიურ შეთანხმებებზე, რომლებიც ძალაში შევიდა ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღამდე;

(კ) სამთო-მომპოვებელი საქმიანობა. მსს ფასს-ის პირველად გამოყენებისას იმ საწარმოებს, რომლებიც, საყოველთაოდ მიღებული ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპების მიხედვით, იყენებდნენ სრული დანახარჯებით აღრიცხვის მეთოდს, უფლება აქვთ მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღისთვის ნავთობისა და გაზის აქტივები (რომლებიც გამოიყენება ნავთობისა და გაზის კვლევის, შეფასების, დამუშავების ან წარმოებისთვის) შეაფასონ ადრინდელი საყოველთაოდ მიღებული ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპების საფუძველზე განსაზღვრული თანხით. საწარმომ უნდა შეამოწმოს ამ აქტივების გაუფასურება წინამდებარე სტანდარტზე გადასვლის თარიღისათვის 27-ე განყოფილების - „აქტივების გაუფასურება“ - მიხედვით;

(ლ) შეთანხმებები, რომლებიც შეიცავს იჯარას. მსს ფასს-ის პირველად გამოყენებისას, გადასვლის თარიღისთვის არსებული შეთანხმება შეიცავს თუ არა იჯარის პირობას (იხ. 20.3 პუნქტი), საწარმოს უფლება აქვს, განსაზღვროს იმ ფაქტებსა და გარემოებებზე დაყრდნობით, რომლებიც ამ თარიღისთვის არსებობს და არა ისეთზე, რომლებიც არსებობდა გარიგების დადების თარიღისთვის;

(მ) ძირითადი საშუალებების ექსპლუატაციიდან ამოღების ვალდებულებები, რომლებიც ჩართულია ძირითადი საშუალებების თვითღირებულებაში. 17.10(გ) პუნქტში აღნიშნულია, რომ ძირითადი საშუალების თვითღირებულება მოიცავს აქტივის დემონტაჟის, ლიკვიდაციისა და ადგილმდებარეობის აღდგენის დანახარჯების თავდაპირველ შეფასებას, რის ვალდებულებასაც საწარმო იღებს შეძენის მომენტში ან, შემდეგში, როდესაც გარკვეული დროის განმავლობაში საწარმო აქტივს იყენებს სხვა საქმიანობისთვის, გარდა მარაგის წარმოებისა. მსს ფასს-ის პირველად გამოყენებისას საწარმოს უფლება აქვს, ძირითადი საშუალებების თვითღირებულების ზემოაღნიშნული კომპონენტი შეაფასოს ამ სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის და არა იმ თარიღ(ებ)ისთვის, როდესაც ეს ვალდებულება თავდაპირველად წარმოიშვა;

(ნ) საქმიანობები, რომლებიც სატარიფო რეგულირებას ექვემდებარება. თუ საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, გააჩნია ისეთი ძირითადი საშუალებები, ან არამატერიალური აქტივები, რომლებიც გამოიყენება, ან ადრე გამოიყენებოდა სატარიფო რეგულირებას დაქვემდებარებულ ოპერაციებში (ანუ, როდესაც ისინი მომხმარებლებს საქონელს, ან მომსახურებას აწვდიან ისეთი ფასებით/ტარიფებით, რომლებიც დადგენილია სათანადო უფლებამოსილების მქონე ორგანოს მიერ), მას შეუძლია წინამდებარე სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის არსებული, ადრინდელი საყოველთაოდ მიღებული ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპების შესაბამისი საბალანსო ღირებულება მიიჩნიოს დასაშვებ საწყის ღირებულებად. თუ საწარმო რომელიმე მუხლისთვის გამოიყენებს ამ გამონაკლის მიდგომას, აუცილებელი არ არის, იგივე მიდგომა გამოიყენოს ყველა მუხლისთვის. საწარმომ უნდა ჩაატაროს ამ აქტივების გაუფასურების ტესტირება წინამდებარე სტანდარტზე გადასვლის თარიღისთვის, 27-ე განყოფილების - „აქტივების გაუფასურება“ - მიხედვით;

(ო) მძიმე ჰიპერინფლაცია. თუ საწარმოს, რომელიც პირველად იყენებს მსს ფასს-ს, გააჩნია სამუშაო ვალუტა, რომელიც მძიმე ჰიპერინფლაციას განიცდიდა:

(i) და მისთვის წინამდებარე სტანდარტზე გადასვლის თარიღია მისი სამუშაო ვალუტის ნორმალიზაციის თარიღი, ან სამუშაო ვალუტის ნორმალიზაციის თარიღის შემდგომი თარიღი, საწარმოს შეუძლია სამუშაო ვალუტის ნორმალიზაციის თარიღამდე ფლობილი ყველა აქტივი და ვალდებულება შეაფასოს წინამდებარე სტანდარტის გადასვლის თარიღისთვის განსაზღვრული რეალური ღირებულებით და აღნიშნული რეალური ღირებულება მიიჩნიოს ამ აქტივებისა და ვალდებულებების დასაშვებ საწყის ღირებულებად ამ თარიღისათვის; და

(ii) როდესაც საწარმოს სამუშაო ვალუტის ნორმალიზაციის თარიღი 12-თვიანი შესადარისი პერიოდის ფარგლებში ხვდება, საწარმოს შეუძლია 12 თვეზე ნაკლები შესადარისი პერიოდის გამოყენება, იმ პირობით, თუ ფინანსური ანგარიშგების სრული პაკეტის (როგორც მოითხოვება 3.17 პუნქტით) წარდგენა ხდება ამ მოკლე პერიოდისთვის.

35.11

თუ საწარმოსთვის შეუძლებელია, რომ მსს ფასს-ზე გადასვლის თარიღისთვის განახორციელოს 35.7 პუნქტით მოთხოვნილი ერთი ან მეტი კორექტირება, მან ამგვარი კორექტირებები უნდა განახორციელოს 35.7-35.10 პუნქტების შესაბამისად, ყველაზე ადრეული პერიოდისთვის, რომლისთვისაც შესაძლებელია ამის გაკეთება და უნდა დაადგინოს, ფინანსური ანგარიშგების რომელი მუხლები არ არის გადაანგარიშებული. თუ საწარმოსთვის შეუძლებელია განმარტებით შენიშვნებში რომელიმე ინფორმაციის გამჟღავნება, რომელიც მოითხოვება წინამდებარე სტანდარტით, მათ შორის შესადარისი პერიოდებისთვის, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა მიუთითოს ეს ინფორმაცია.

35.12

საწარმომ უნდა განმარტოს, რა გავლენა მოახდინა ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ადრინდელი საფუძვლებიდან წინამდებარე სტანდარტზე გადასვლამ საანგარიშგებო ფინანსურ მდგომარეობაზე, მისი საქმიანობის ფინანსურ შედეგებსა და ფულად ნაკადებზე.

35.12ა

საწარმომ, რომელმაც რომელიმე წინა პერიოდში გამოიყენა მსს ფასს, როგორც აღწერილია 35.2 პუნქტში, უნდა განმარტოს:

(ა) მიზეზი, რატომ შეწყვიტა მსს ფასს-ის გამოყენება;

(ბ) მიზეზი, რატომ განაახლა მსს ფასს-ის გამოყენება; და

(გ) წინამდებარე განყოფილება გამოიყენა, თუ მსს ფასს გამოიყენა რეტროსპექტულად, მე-10 განყოფილების შესაბამისად.

35.13

35.12 პუნქტის მოთხოვნების შესასრულებლად, ამ სტანდარტის მიხედვით მომზადებული საწარმოს პირველი ფინანსური ანგარიშგება უნდა მოიცავდეს:

(ა) სააღრიცხვო პოლიტიკის თითოეული ცვლილების აღწერას;

(ბ) ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ადრინდელი საფუძვლების შესაბამისად განსაზღვრული საკუთარი კაპიტალის შეჯერებას, ამ სტანდარტის შესაბამისად განსაზღვრულ საკუთარ კაპიტალთან ქვემოთ მოცემული ორივე თარიღისთვის:

(i) წინამდებარე სტანდარტზე გადასვლის თარიღი; და

(ii) იმ უკანასკნელი საანგარიშგებო პერიოდის დასრულების თარიღი, რომელიც წარდგენილი იყო ფინანსური ანგარიშგების ადრინდელი საფუძვლების შესაბამისად მომზადებულ უკანასკნელ წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებაში;

(გ) ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ადრინდელი საფუძვლების შესაბამისად მომზადებულ, საწარმოს უკანასკნელ წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი ყველაზე გვიანი პერიოდისთვის განსაზღვრული მოგების, ან ზარალის შეჯერება იმავე პერიოდის მოგებასთან, ან ზარალთან, რომელიც განსაზღვრულია ამ სტანდარტის მიხედვით.

35.14

თუ საწარმოსთვის ცნობილი გახდება შეცდომა, რომელიც დაშვებულია მის მიერ ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ადრინდელი საფუძვლების გამოყენებისას, მაშინ 35.13 (ბ) და (გ) ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული შეჯერების შესახებ წარმოდგენილ ინფორმაციაში, შეძლებისდაგვარად, მაქსიმალურად უნდა იყოს გამიჯნული ამ შეცდომების გასწორება სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებისგან.

35.15

თუ საწარმოს გასულ პერიოდებში არ წარუდგენია ფინანსური ანგარიშგება, მან ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად მომზადებული პირველი ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებში.