5.1

წინამდებარე განყოფილების მიხედვით, საწარმომ პერიოდის მთლიანი სრული შემოსავალი, ანუ საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური შედეგები უნდა წარადგინოს ერთ ან ორ ფინანსურ ანგარიშგებაში. ამ განყოფილებაში განსაზღვრულია, რა ინფორმაცია უნდა წარადგინოს საწარმომ ზემოაღნიშნულ ანგარიშგებებში და როგორ.

5.2

საწარმომ პერიოდის მთლიანი სრული შემოსავალი უნდა წარადგინოს, ან:

(ა) ერთ სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში, სადაც მოცემული იქნება პერიოდის განმავლობაში აღიარებული ყველა შემოსავალი და ხარჯი; ან

(ბ) ორ ანგარიშგებაში – მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებასა და სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში. ამ უკანასკნელ შემთხვევაში, მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებაში მოცემული უნდა იყოს პერიოდის განმავლობაში აღიარებული ყველა შემოსავალი და ხარჯი, იმ შემოსავლებისა და ხარჯების გარდა, რომლებიც ასახულია სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში, მოგების ან ზარალის პოზიციის გარეთ, როგორც ეს ნებადართულია ან მოითხოვება წინამდებარე სტანდარტით.

5.3

ერთი ანგარიშგების წარდგენიდან ორი ანგარიშგების წარდგენაზე გადასვლა, ან პირიქით, მიიჩნევა სააღრიცხვო პოლიტიკის შეცვლად, რაც რეგულირდება მე-10 განყოფილებით - „სააღრიცხვო პოლიტიკა, შეფასებები და შეცდომები“.

5.4

ერთი ანგარიშგების წარდგენის შემთხვევაში, სრული შემოსავლის ანგარიშგებამ უნდა მოიცვას პერიოდის განმავლობაში აღიარებული ყველა შემოსავალი და ხარჯი, თუ წინამდებარე სტანდარტით სხვა რამ არ მოითხოვება. მოცემული სტანდარტი განსხვავებულ მიდგომას განსაზღვრავს შემდეგი შემთხვევებისთვის:

(ა) წარსული შეცდომების გასწორებისა და სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებების შედეგი აისახება, როგორც წინა პერიოდების რეტროსპექტული კორექტირება და არა როგორც იმ პერიოდის მოგების ან ზარალის შემადგენელი ნაწილი, რომელშიც ისინი წარმოიშვა (იხ. მე-10 განყოფილება); და

(ბ) შემდეგი ოთხი ტიპის სხვა სრული შემოსავალი წარმოშობისთანავე აღიარდება მთლიანი სრული შემოსავლის შემადგენლობაში, მოგებისა და ზარალის პოზიციის გარეთ:

(i) ზოგიერთი სახის შემოსულობა და ზარალი, რომელიც წარმოიქმნა უცხოური ქვედანაყოფის ფინანსური ანგარიშგების მონაცემების სხვა ვალუტაში გადაყვანის შედეგად (იხ. 30-ე განყოფილება - „ოპერაციები უცხოურ ვალუტაში“);

(ii) ზოგიერთი აქტუარული მოგება და ზარალი (იხ. 28-ე განყოფილება - „დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები“);

(iii) ჰეჯირების ინსტრუმენტების რეალური ღირებულების ზოგიერთი ცვლილება (იხ. მე-12 განყოფილება - „სხვა ფინანსურ ინსტრუმენტებთან დაკავშირებული საკითხები“); და

(iv) ცვლილებები გადაფასების მოდელით შეფასებული ძირითადი საშუალებების გადაფასების ნამეტში (იხ. მე-17 განყოფილება - „ძირითადი საშუალებები“).

5.5

როგორც მინიმუმი, სრული შემოსავლის ანგარიშგება უნდა მოიცავდეს მუხლებს, რომლებიც ასახავს მოცემული პერიოდის შემდეგ თანხებს:

(ა) ამონაგებს;

(ბ) ფინანსურ დანახარჯებს;

(გ) წილს წილობრივი მეთოდით აღრიცხული მეკავშირე საწარმოებისა (იხ. მე-14 განყოფილება - „ინვესტიციები მეკავშირე საწარმოებში“) და ერთობლივ კონტროლს დაქვემდებარებული საწარმოების (იხ. მე-15 განყოფილება - „ინვესტიციები ერთობლივ საქმიანობაში“) მოგებაში ან ზარალში;

(დ) საგადასახადო ხარჯს, (ე), (ზ) და (თ) ქვეპუნქტებზე მიკუთვნებული გადასახადების გარდა (იხ. პუნქტი 29.35);

(ე) ერთიან თანხას, რომელიც შედგება შემდეგი მუხლების ჯამისაგან:

(i) შეწყვეტილი ოპერაციის შედეგად წარმოქმნილი მოგება ან ზარალი დაბეგვრის შემდეგ; და

(ii) დაბეგვრის შემდგომი შემოსულობა ან ზარალი, რომელიც დაკავშირებულია შეწყვეტილი ოპერაციის აქტივების გაუფასურებასთან, ან გაუფასურების კომპენსირებასთან (იხ. 27-ე განყოფილება - „აქტივების გაუფასურება“), როგორც შეწყვეტილ ოპერაციად კლასიფიცირების მომენტში, ისე შემდგომში, ასევე წმინდა აქტივების გასვლასთან, რომლებიც წარმოადგენს შეწყვეტილ ოპერაციას.

(ვ) მოგებას ან ზარალს (თუ საწარმოს არ გააჩნია სხვა სრული შემოსავლის მუხლები, ამ პუნქტის მუხლების წარდგენა არ ხდება);

(ზ) სხვა სრული შემოსავლის თითოეულ კომპონენტს (იხ. პუნქტი 5.4 (ბ)), რომელიც კლასიფიცირებულია შინაარსის მიხედვით ((თ) ქვეპუნქტით გათვალისწინებული თანხების გამოკლებით); ამგვარი მუხლები უნდა დაჯგუფდეს ორ კატეგორიად, კერძოდ, მუხლებად, რომლებიც წინამდებარე სტანდარტის თანახმად:

(i) შემდგომში არ შეიძლება, რომ რეკლასიფიცირებული იყოს მოგებაში, ან ზარალში - ე.ი. 5.4(ბ) (i)-(ii) და (iv) ქვეპუნქტებში მითითებული მუხლები; და

(ii) შემდგომში რეკლასიფიცირებული იქნება მოგებაში ან ზარალში, როდესაც დაკმაყოფილდება გარკვეული პირობები - ე.ი. 5.4(ბ)(iii) პუნქტში მითითებული მუხლები.

(თ) წილს წილობრივი მეთოდით აღრიცხული მეკავშირე საწარმოებისა და ერთობლივ კონტროლს დაქვემდებარებული საწარმოების სხვა სრულ შემოსავალში;

(ი) სრული შემოსავლის მთლიან თანხას (თუ საწარმოს არ გააჩნია სხვა სრული შემოსავლის მუხლები, მას შეუძლია სხვა ტერმინის გამოყენება, მაგალითად მოგება ან ზარალი).

5.6

საწარმომ სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში განცალკევებით უნდა წარმოადგინოს შემდეგი მუხლები:

(ა) პერიოდის მოგება ან ზარალი, რომელიც მისაკუთვნებელია:

(i) არამაკონტროლებელ წილზე; და

(ii) სათავო საწარმოს მესაკუთრეებზე.

(ბ) პერიოდის მთლიანი სრული შემოსავალი, რომელიც მისაკუთვნებელია:

(i) არამაკონტროლებელ წილზე; და

(ii) სათავო საწარმოს მესაკუთრეებზე

5.7

ორი ანგარიშგების წარდგენის მეთოდის მიხედვით, მოგებისა და ზარალის ანგარიშგება უნდა მოიცავდეს მუხლებს, რომლებიც ასახავს, მინიმუმ 5.5(ა)–5.5(ვ) პუნქტებში აღწერილ თანხებს, ხოლო ბოლო სტრიქონში მოცემული უნდა იყოს პერიოდის მოგება ან ზარალი. სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში პირველ სტრიქონში მოცემული უნდა იყოს მოგება ან ზარალი, ხოლო შემდეგ მუხლები, რომლებიც ასახავს, სულ მცირე, 5.5(ზ)–5.5(ი) და 5.6 პუნქტებით გათვალისწინებულ საანგარიშგებო პერიოდის თანხებს.

5.8

წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით, შეცდომების გასწორებისა და სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილების შედეგი უნდა აისახოს, როგორც გასული პერიოდების რეტროსპექტული კორექტირება და არა როგორც იმ პერიოდის მოგების ან ზარალის ნაწილი, რომელშიც ისინი წარმოიშვა (იხ. მე-10 განყოფილება).

5.9

საწარმომ სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში (ასევე მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებაში, მისი წარდგენის შემთხვევაში) უნდა წარადგინოს დამატებითი მუხლები, ქვესათაურები და ქვეჯგუფების ჯამური თანხები, თუ ამგვარი წარდგენა აუცილებელია საწარმოს საქმიანობის ფინანსური შედეგების გასაგებად.

5.10

საწარმომ სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში (ან მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებაში, მისი წარდგენის შემთხვევაში), ან განმარტებით შენიშვნებში შემოსავლების ან ხარჯების მუხლები არ უნდა წარადგინოს „განსაკუთრებული მუხლის“ სახით.

5.11

საწარმომ უნდა წარმოადგინოს ხარჯების ანალიზი და ამ მიზნით ხარჯების კლასიფიკაცია უნდა მოახდინოს ეკონომიკური შინაარსის, ან საწარმოში მათი ფუნქციების მიხედვით. არჩევანი უნდა გაკეთდეს იმ მეთოდზე, რომელიც უფრო საიმედო და შესაბამის ინფორმაციას იძლევა

ხარჯების ანალიზი ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით

(ა) ზემოაღნიშნული საკლასიფიკაციო მეთოდის თანახმად, ხარჯები სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში აგრეგირდება მათი ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით (მაგალითად ცვეთა, მასალების შეძენა, ტრანსპორტირების დანახარჯები, დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები და სარეკლამო დანახარჯები) და არ ხდება მათი გადანაწილება საწარმოში მათი სხვადასხვა ფუნქციის მიხედვით.

ხარჯების ანალიზი ფუნქციების მიხედვით

(ბ) ამ მეთოდის თანახმად, ხარჯები აგრეგირდება მათი ფუნქციის მიხედვით, როგორც გაყიდული საქონლის თვითღირებულების ნაწილი, ან, მაგალითად, როგორც კომერციული ან ადმინისტრაციული საქმიანობის დანახარჯები. ამ მეთოდის დროს, საწარმომ, როგორც მინიმუმი, სხვა ხარჯებისგან განცალკევებით უნდა აჩვენოს ამ მეთოდით განსაზღვრული გაყიდული საქონლის თვითღირებულება.