ამ განყოფილებაში განსაზღვრულია, რა ინფორმაცია უნდა აისახოს ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში და რა სახით უნდა იყოს წარმოდგენილი ეს ინფორმაცია. ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება (ზოგჯერ ბალანსსაც უწოდებენ) ასახავს საწარმოს აქტივებს, ვალდებულებებსა და საკუთარ კაპიტალს კონკრეტული თარიღისათვის – საანგარიშგებო პერიოდის დასასრულისათვის.
ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში უნდა აისახოს, სულ მცირე, ქვემოთ ჩამოთვლილი მუხლების შესაბამისი თანხები:
(ა) ფულადი სახსრები და ფულადი სახსრების ეკვივალენტები;
(ბ) სავაჭრო და სხვა მოთხოვნები;
(გ) ფინანსური აქტივები (რომლებიც არ მოიცავს (ა), (ბ), (კ) და (ლ) ქვეპუნქტებში მითითებულ თანხებს);
(დ) მარაგი;
(ე) ძირითადი საშუალებები; (ეა) საინვესტიციო ქონება, რომელიც ასახულია თვითღირებულებიდან დაგროვილი ცვეთისა და დაგროვილი გაუფასურების ზარალის გამოკლების შედეგად მიღებული თანხით;
(ვ) საინვესტიციო ქონება, რომელიც შეფასებულია რეალური ღირებულებით, ცვლილებების მოგებაში ან ზარალში ასახვით;
(ზ) არამატერიალური აქტივები;
(თ) ბიოლოგიური აქტივები, რომლებიც ასახულია თვითღირებულებიდან დაგროვილი ცვეთისა და დაგროვილი გაუფასურების ზარალის გამოკლების შედეგად მიღებული თანხით;
(ი) ბიოლოგიური აქტივები, რომელიც შეფასებულია რეალური ღირებულებით, ცვლილებების მოგებაში ან ზარალში ასახვით;
(კ) ინვესტიციები მეკავშირე საწარმოებში;
(ლ) ინვესტიციები ერთობლივ კონტროლს დაქვემდებარებულ საწარმოებში;
(მ) სავაჭრო და სხვა ვალდებულებები;
(ნ) ფინანსური ვალდებულებები (რომლებიც არ მოიცავს (მ) და (პ) ქვეპუნქტებში მითითებულ თანხებს);
(ო) მიმდინარე საგადასახადო ვალდებულებები და აქტივები;
(პ) გადავადებული საგადასახადო ვალდებულებები და გადავადებული საგადასახადო აქტივები (ყოველთვის კლასიფიცირებული უნდა იყოს გრძელვადიან აქტივებად ან გრძელვადიან ვალდებულებებად);
(ჟ) ანარიცხები;
(რ) არამაკონტროლებელი წილი, რომელიც ასახულია საკუთარი კაპიტალის განყოფილებაში, სათავო საწარმოს მესაკუთრეებზე მისაკუთვნებელი კაპიტალისგან განცალკევებით; და
(ს) სათავო საწარმოს აქციონერებზე მისაკუთვნებელი კაპიტალი.
საწარმომ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში იმ შემთხვევაში უნდა წარადგინოს დამატებითი მუხლები, ქვესათაურები და ქვეჯგუფების ჯამური თანხები, როდესაც ამგვარი წარდგენა აუცილებელია საწარმოს ფინანსური მდგომარეობის გასაგებად.
საწარმომ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში განცალკევებულად უნდა ასახოს მოკლევადიანი და გრძელვადიანი აქტივები და მოკლევადიანი და გრძელვადიანი ვალდებულებები, წინამდებარე სტანდარტის 4.5–4.8 პუნქტების შესაბამისად, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც ლიკვიდობის მიხედვით წარდგენილი ინფორმაცია უფრო საიმედო და შესაბამისია. როდესაც საწარმო ამგვარ გამონაკლის მიდგომას მიმართავს, მაშინ ყველა აქტივისა და ვალდებულების წარდგენა მიახლოებითი ლიკვიდობის შესაბამისად უნდა მოხდეს (ზრდადობის ან კლებადობის მიხედვით).
აქტივი კლასიფიცირდება, როგორც მოკლევადიანი, თუ:
(ა) ნავარაუდევია აქტივის გაყიდვა, ან აქტივი გამიზნულია გასაყიდად ან მოხმარებისთვის ჩვეულებრივი საოპერაციო ციკლის განმავლობაში;
(ბ) აქტივი ძირითადად გამოიყენება სავაჭრო დანიშნულებით;
(გ) ნავარაუდევია მისი გაყიდვა საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ თორმეტი თვის განმავლობაში;
(დ) აქტივი არის ფულადი სახსრები ან ფულადი სახსრების ეკვივალენტი, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც მისი გაცვლა ან ვალდებულების დასაფარად გამოყენება შეზღუდულია საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ სულ მცირე თორმეტი თვით მაინც.
ყველა სხვა აქტივი უნდა მიეკუთვნოს გრძელვადიან აქტივებს. როდესაც საწარმოს ჩვეულებრივი საწარმოო ციკლი ზუსტ განსაზღვრას არ ექვემდებარება, იგულისხმება, რომ მისი ხანგრძლივობა შეადგენს თორმეტ თვეს.
ვალდებულება კლასიფიცირდება, როგორც მოკლევადიანი, თუ:
(ა) მისი დაფარვა მოსალოდნელია ჩვეულებრივი საოპერაციო ციკლის განმავლობაში;
(ბ) ძირითადად, გამოიყენება სავაჭრო დანიშნულებით;
(გ) უნდა დაიფაროს საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ თორმეტი თვის განმავლობაში; ან
(დ) საწარმოს არ გააჩნია ვალდებულების დაფარვის გადავადების უპირობო უფლება, საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ სულ მცირე თორმეტი თვის განმავლობაში მაინც.
ყველა სხვა სახის ვალდებულება მიიჩნევა გრძელვადიან ვალდებულებად.
წინამდებარე სტანდარტი არ განსაზღვრავს ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების მუხლების წარდგენის ფორმატს ან თანამიმდევრობას. 4.2 პუნქტში მოცემულია მხოლოდ იმ მუხლების ჩამონათვალი, რომლებიც იმდენად განსხვავდებიან შინაარსით ან ფუნქციებით, რომ აუცილებელია ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში მათი ცალ-ცალკე მუხლებად წარდგენა. გარდა ამისა:
(ა) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ცალკეული მუხლების წარდგენა იმ შემთხვევაში ხდება, როდესაც ამა თუ იმ მუხლის ან მსგავსი მუხლების ერთობლიობის სიდიდე, შინაარსი ან ფუნქცია იმგვარია, რომ მათი განცალკევებულად წარდგენა მნიშვნელოვანია საწარმოს ფინანსური მდგომარეობის გასაგებად; და
(ბ) ასევე შესაძლებელია მუხლების ან მსგავსი მუხლების ერთობლიობის მითითებული სახელწოდებებისა და თანამიმდევრობის შეცვლა, საწარმოს საქმიანობის სპეციფიკისა და ოპერაციების ბუნების შესაბამისად, რათა საწარმომ წარადგინოს ისეთი ინფორმაცია, რომელიც აუცილებელია საწარმოს ფინანსური მდგომარეობის გასაგებად.
იმის დასადგენად, საჭიროა თუ არა დამატებითი მუხლების ცალკე წარდგენა ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, უნდა შეფასდეს:
(ა) აქტივების ღირებულების სიდიდე, ხასიათი და ლიკვიდობა;
(ბ) აქტივების ფუნქციები საწარმოში; და (გ) ვალდებულებების ღირებულების სიდიდე, ხასიათი და მათი დაფარვის ვადები.
საწარმომ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი მუხლების ქვეჯგუფები:
(ა) ძირითადი საშუალებები, რომლებიც კლასიფიცირებული იქნება საწარმოს მოთხოვნების შესაბამისად;
(ბ) სავაჭრო და სხვა მოთხოვნები, რომლებიც განცალკევებულად ასახავს დაკავშირებული მხარეებისა და სხვა მხარეებისგან მისაღებ თანხებს და ასევე ისეთ მოთხოვნებს, რომლებიც წარმოიქმნება დარიცხული შემოსავლებიდან, რომლისთვისაც საწარმოს ჯერ არ წარუდგენია გადახდის ანგარიშები;
(გ) მარაგი, ისე, რომ ცალ-ცალკე იყოს ნაჩვენები მარაგის ღირებულებები შემდეგი კატეგორიების მიხედვით:
(i) მარაგი, რომელიც გასაყიდად არის გამიზნული საწარმოს ჩვეულებრივი საქმიანობის პროცესში;
(ii) მარაგი, რომელიც მონაწილეობს ამგვარი გაყიდვისთვის გამიზნული მარაგის წარმოების პროცესში; და
(iii) მარაგი, რომელიც მოიხმარება წარმოების ან მომსახურების გაწევის პროცესში, მასალების ან ნედლეულის სახით.
(დ) სავაჭრო და სხვა ვალდებულებები, რომლებიც განცალკევებულად ასახავს მომწოდებლებისა და დაკავშირებული მხარეებისთვის გადასახდელ თანხებს, გადავადებულ შემოსავალსა და დარიცხვებს;
(ე) დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოების რეზერვები და სხვა რეზერვები; და
(ვ) საკუთარი კაპიტალის კატეგორიები, როგორიცაა სააქციო კაპიტალის ანაზღაურებული ნაწილი, საემისიო კაპიტალი, გაუნაწილებელი მოგება და შემოსავლებისა და ხარჯების ის მუხლები, რომლებიც წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად ასახულია სხვა სრული შემოსავლის შემადგენლობაში და განცალკევებულად არის წარდგენილი საკუთარი კაპიტალის განყოფილებაში.
საწარმომ, რომელსაც გააჩნია სააქციო კაპიტალი, ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) ყველა ტიპის სააქციო კაპიტალისათვის:
(i) ნებადართული აქციების რაოდენობა;
(ii) გამოშვებული და მთლიანად ანაზღაურებული აქციების რაოდენობა და გამოშვებული, მაგრამ ნაწილობრივ ანაზღაურებული აქციების რაოდენობა;
(iii) ერთი აქციის ნომინალური ღირებულება, ან ის ფაქტი, რომ აქციებს არ გააჩნია ნომინალური ღირებულება;
(iv) მიმოქცევაში გაშვებული აქციების რაოდენობის შეჯერება პერიოდის დასაწყისისა და ბოლოსათვის. ამგვარი შეჯერების წარმოდგენა საწარმოს არ ევალება წინა პერიოდებისთვის;
(v) უფლებები, პრივილეგიები და შეზღუდვები, რომლებიც ეხება მოცემული ტიპის სააქციო კაპიტალს, მათ შორის, დივიდენდების განაწილებასა და აქციების გამოსყიდვასთან დაკავშირებული შეზღუდვები;
(vi) საწარმოს აქციები, რომლებიც თვითონ საწარმოს, მისი შვილობილი ან მეკავშირე საწარმოების საკუთრებაშია;
(vii) აქციები, რომლებიც რეზერვირებულია ოფციონების გამოშვებისა და აქციების გაყიდვის ხელშეკრულებებისთვის, პირობებისა და თანხების ჩვენებით;
(ბ) საკუთარი კაპიტალის განყოფილებაში ასახული თითოეული რეზერვის აღწერა.
საწარმომ, რომელსაც არ გააჩნია სააქციო კაპიტალი, როგორიცაა, მაგალითად ამხანაგობა ან სატრასტო კომპანია, უნდა გაამჟღავნოს 4.12 (ა) პუნქტით განსაზღვრული ინფორმაციის ეკვივალენტური ინფორმაცია, სადაც ნაჩვენები იქნება პერიოდის განმავლობაში საკუთარი კაპიტალის თითოეულ კატეგორიაში მომხდარი ცვლილება, ასევე საკუთარი კაპიტალის თითოეულ კატეგორიასთან დაკავშირებული უფლებები, პრივილეგიები და შეზღუდვები.
იმ შემთხვევაში, თუ საანგარიშგებო თარიღისთვის საწარმოს გააჩნია მბოჭავი ნასყიდობის ხელშეკრულება მთავარი აქტივების, ან აქტივებისა და ვალდებულებების გარკვეული ჯგუფის გაყიდვის შესახებ, საწარმომ განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) აქტივ(ებ)ის, ან აქტივებისა და ვალდებულებების ჯგუფების აღწერილობა;
(ბ) გაყიდვასთან ან გაყიდვის გეგმასთან დაკავშირებული ფაქტებისა და გარემოებების აღწერა; და
(გ) აქტივების საბალანსო ღირებულება, ან იმ შემთხვევაში, თუ აქტივების გასხვისება მოიცავს აქტივებისა და ვალდებულებების ჯგუფს, ამ აქტივებისა და ვალდებულებების ჯგუფის საბალანსო ღირებულება.